Canelobre

Wczoraj pojechaliśmy sobie na wycieczkę do Cuevas de Canelobre czyli do Jaskini Świecznikowej (canelobre - kandelabr czyli świecznik po naszemu).
Jaskinia znajduje się na zboczu góry Cabezon de Oro (Góry Betyckie, okres jurajski),

ale góra nie ma nic wspólnego ze złotem (hiszp. oro - złoto), tylko jest błędnym tłumaczeniem arabskiego Ur - oznaczającego wodę. Jaskinię bowiem odkryli Arabowie w 8 wieku i była ona zalana wodą. Góra jest ciekawa, bo z dziurką jak od strzału armatniego - ale jest to otwór naturalny.

Jaskinia jest stara, ma około 140 milionów lat i geologowie mówią, że wcale nie jest ukończona - stalagmity w dalszym ciągu przyrastają w tempie 1 cm na 100 lat. Nie można było robić zdjęć, więc zobaczycie tylko te podkradzione z sieci, ale na koniec dostaliśmy płytę cd z nagranym filmikiem z głównymi jaskiniowymi atrakcjami.

Jak zwiedzaliśmy to oświetlenie nie było aż tak spektakularne, ale i tak warto było.

Na zdjęciu powyżej jest formacja zwana Sagrada Familia i faktycznie wygląda niesamowicie.
Zeszliśmy aż na sam dół jaskini, jakieś 70 metrów, podziwiając po drodze stalaktyty i stalagmity, a największy stalagmit ma 25 metrów wysokości.

W czasie wojny domowej w jaskini był warsztat naprawy silników samolotowych, a turystom do zwiedzania udostępniono jaskinię dopiero pod koniec XX wieku. Obecnie organizuje się tam koncerty muzyczne i ponoć jest tam bardzo dobra akustyka.

Podziwialiśmy też widoki mimo iż widoczność nie była zbyt dobra, ale morze udało się wypatrzyć (jakieś 20 km)

Bodega Bocopa

We wtorek mieliśmy najcieplejszy dzień w całej Hiszpanii - oficjalnie 27,3 stopnia w cieniu, ale w środę było 10 stopni mniej i pełne zachmurzenie. W ogóle to nam nie przeszkadzało, bo był to dobry dzień na wycieczkę do winiarni i teoria mówi, że w upały wino rozleniwia człowieka, a gdy jest chłodno, to rozgrzewa. No więc rozgrzewaliśmy się!

Na początek był sklep

potem oglądaliśmy filmik reklamowy, z którego dowiedzieliśmy się, że:
- Bocopa jest największą grupą producencką w prowincji Alicante
- uprawy zajmują 2,5 tysiąca hektarów
- jest 6 oddziałów i razem rocznie produkują 6 milionów litrów wina
- używają różnych szczepów winogron, jak Moscatel de Alejandria, Monastrell, Syriah, Chardonnay.
- najsłynniejsze wino z tej winiarni to Marina Alta, białe wytrawne i tych sprzedają najwięcej na całym świecie.
Potem ruszyliśmy na obszar produkcji i od razu w rozlewni przywitała nas ściana wina - tu chyba zgromadzono wszystkie rodzaje win jakie były do tej pory wyprodukowane.

Następnie przeszliśmy do hali z wielkimi kadziami fermentacyjnymi i z początku byłam trochę rozczarowana, że jest ich tak mało - coś około 20-25.

Ale jak się potem okazało, że jedna taka kolumna zawiera 

to i tak będzie ponad milion litrów na ten zakład.

Po takiej wstępnej fermentacji sprawdzana jest jakość otrzymanego produktu i podejmowana jest decyzja co dalej. Wybitne i dobre są przelewane do dębowych beczek, a te pośledniejsze od razu butelkowane i sprzedawane jako "młode" wina do konsumentów.

Beczki wykorzystuje się 6 razy, a potem są sprzedawane jako dekoracja do różnych sklepów, barów czy hoteli. Dawniej były niszczone, a teraz i na pustych beczkach można zrobić biznes.

Proces dojrzewania w beczkach też jest ściśle kontrolowany, a na końcu rozlewa się wino do butelek i te najlepsze dalej sobie dojrzewają

A potem była najsmaczniejsza część wycieczki - degustacja. Spróbowaliśmy wina białe Marinę Altę i Laudum Chardonnay - lepsza była Marina. Z czerwonych było Laudum Roble i Laudum Gran Reserva - i oczywiście to drugie skradło nasze serca

a na koniec uraczono nas winem bąbelkowym (spumante) - były wytrawne (brut), półsłodkie (semiseco) i słodkie (dulce). Było też jedno bezalkoholowe, ale nikt się nie skusił.

Na lunch poszliśmy do pobliskiej restauracji, gdzie do obiadu serwowano wina z Bocopy w ilościach nieograniczonych, więc każdy, kto wcześniej za mało popróbował mógł uzupełnić poziom wina we krwi.

Z tego powodu powrót na kemping był bardzo wesoły ze śpiewami włącznie.

Jest coraz cieplej a dziś nawet można było jeździć rowerami na krótki rękawek tak więc korzystamy z ładnej pogody i jeździmy sobie po okolicach kempingu.
Wczoraj pojechaliśmy trochę dalej samochodem - wyprawa do sklepu kamperowego po chemię i w poszukiwaniu solidnego parawanu. Ale parawanu nie kupiliśmy, bo jedyny model, który był w sklepie był brzydki i nie podobał się nam. Kupiliśmy za to dodatkowe rurki odciągowe do naszego parawanu i Zenek przygotował kącik do opalania.
A dziś mieliśmy wspólny lunch na mieście z grupą norwesko-brytyjską uczącą się hiszpańskiego. I oczywiście była paella w czterech różnych  odsłonach: z owocami morza, z kurczakiem, wegetariańska i mieszana kurczakowo-morska.
Moja wyglądała tak i choć miała oczy, to krewetki nie uciekły z talerza.

Za tydzień jedziemy całą studencką grupą do winiarni i w planie oprócz zwiedzania jest degustacja różnych rodzajów win. Oj, będzie się działo!

Pogoda nam się poprawia z dnia na dzień. Rano pojechaliśmy po oliwki na piątkowy market w Torrevieja i po drodze widzieliśmy kwitnący brzoskwiniowy sad.  Tak więc  po obiedzie wybraliśmy się na wycieczkę rowerową w poszukiwaniu oznak wiosny. I faktycznie na łąkach i ugorach pojawiły się kwiatki. Popatrzcie

Nawet kaktusy zaczęły już pączkować.

A morze się uspokoiło i znów jest niebieskie, a nie szaro-brązowe.

W następnym tygodniu ma być cieplutko, powyżej 20 stopni, to sobie pojeździmy więcej rowerami.

Gloria cd

Padało wczoraj cały wieczór, a w nocy o trzeciej, a potem o siódmej rano mieliśmy prawdziwą burzę, taką z piorunami i ulewnym deszczem. Czasami padał też grad, dobrze, że drobniutki, to i szkód żadnych nie poczynił. Zenek się cieszył, że mu deszcz umyje auto i przyczepę, ale to tak niestety nie działa. Auto po wyschnięciu było tak samo zakurzone jak wcześniej, a może i nawet bardziej brudne.
Pojechaliśmy dziś popatrzeć jak wygląda Rio Seco, czyli Sucha Rzeka. I jak widać na obrazku wcale nie jest sucha, choć po plaży można było suchą nogą przejść.

Ale największą niespodzianką okazał się kanał burzowy, który normalnie jest ciągiem spacerowo-rowerowym, a dziś okazał się rwącą rzeką. Po lewej stronie zdjęcia zabrudzenia pokazują stan wody w nocy, gdy była ulewa.

A zniszczenia tej ścieżki powstały we wrześniu, gdy te tereny były zalane poprzednią nawałnicą. Jak widać do tej pory nie udało się naprawić wszystkich zniszczeń, a znów pewnie są następne.

Około pierwszej pokazało się słońce i mam nadzieję, że padać już nie będzie. Teraz czekamy na ocieplenie i powrót lata.